2014/Jun/14

ระหว่างปี 2009-2010 ...ณ ร้านไอเทมเกมช็อบ ช่วงบ่ายๆ ของวัน
.
วันนั้นผมเดินไปสาดส่องดูเกมในร้านขายเกมดังกล่าวตามปกติ และผมได้เจอกับคุณบูจาราตี้ (นามสมมติ) เป็นครั้งแรก ซึ่งผมรู้ว่าเขาเป็นคนที่เคยเล่นแผ่นแท้เป็นหลักมาก่อน แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็เลิกซื้อแผ่นแท้แล้วหันไปซื้อแผ่นก๊อปเกมอย่างเดียวแทน ด้วยความสงสัยใคร่รู้ถึงจุดที่ทำให้วิธีคิดของเขาเปลี่ยนไป ผมเลยเอ่ยปากถามถึงแรงบันดาลใจของเขา
.
จากความทรงจำที่หลงเหลืองอย่างเลาลาง สาระสำคัญของสิ่งที่คุณบูจาราตี้บอกผมคือ เมื่อครั้งวันหนึ่งที่เขาพรั่งพร้อมด้วยแผ่นแท้มากมาย เขาก็ได้หันไปมองกองแผ่นแท้ของเขาซึ่งมากด้วยความทรงจำของช่วงเวลาที่เคยเล่นร่วมกับมันมา
.
ทว่าทุกวันนี้แผ่นเกมเหล่านั้นกลายเป็นเพียงของเก่าแก่ที่ไม่สามารถนำมาเปิดเล่นกับเครื่องเกมในยุคปัจจุบันได้แล้ว คือไม่สามารถใช้ประโยชน์ใดๆ ได้ เหตุผลที่จะหวงแหนมันไว้ก็มีเพียงแค่มันมีคุณค่าทางจิตใจซึ่งเรา-เจ้าของ-เป็นคนกำหนดมันขึ้นมาเอง
.
เขามองแล้วก็ครุ่นคิดว่ายิ่งนานวันเข้า คุณค่าทางจิตใจที่เขามีต่อสิ่งเหล่านี้ก็จะยิ่งลดน้อยลง สักวันหนึ่ง เขาก็ต้องยอมเลือกที่จะจากมันไป หากเป็นเช่นนั้นแล้ว.... ทำไมเขาต้องรอให้วันนั้นมาถึง....?
.
ตอนนั้นเอง คุณบูจาราตี้ก็ได้ตัดสินใจ เอาแผ่นแท้ทั้งหมดที่มีอยู่ไปขายต่อ ให้ได้มาเป็นเงินที่จะประทังชีวิตได้ต่อไป และเขาก็หันมาซื้อแผ่นก๊อปอย่างเดียวแทน เพราะสำหรับเขาแล้วถ้าซื้อแผ่นแท้แล้วมันก็เกิดคุณค่าทางจิตใจ เกิดเป็นความทรงจำที่ยากจะละทิ้งไป... ถึงเวลาจะต้องทิ้งก็ลำบากใจ แต่ในทางตรงกันข้าม หากเขาซื้อเป็นแผ่นก๊อป มันก็แทบไม่เกิดคุณค่าทางจิตใจขึ้น เขาไม่จำเป็นต้องหวงแหน และพร้อมจะจากมันไปได้ทุกเมื่อ พอใช้เสร็จหมดหน้าที่ก็ทิ้งจากมันไปได้....
.
to be continued

Comment

Comment:

Tweet