2013/Aug/12

บอนจัง : แม่มักพูดอยู่เสมอว่าเด็กสมัยก่อนว่านอนสอนง่าย ผู้ใหญ่สอนอะไรก็ฟัง แต่เด็กสมัยนี้สอนอะไรก็ไม่ฟังใช่มั้ย?

แม่ : อื้อ ใช่

บอนจัง : ผมเคยสงสัยมาตลอดว่า คำกล่าวอ้างที่ว่าเด็กสมัยก่อนสอนอะไรก็ฟังมันเป็นจริงรึเปล่า? แต่ตอนนี้ผมเลิกสงสัย แล้วหันมาคิดกลับกันแล้วว่าทำไมเด็กสมัยนี้ถึงไม่ค่อยฟังสิ่งที่ผู้ใหญ่สอน?

แม่ : เพราะเด็กสมัยนี้ มันโดนทีวี คอมพิวเตอร์ เกม ล้างสมองหมดแล้วไง สิ่งเหล่านี้สอนแต่เรื่องผิดๆ ให้กับพวกมัน พวกมันเลยไม่ฟังสิ่งที่ถูกจากผู้ใหญ่

บอนจัง : ผมว่าอาจเป็นเพราะโลกในศตวรรษที่ 20 ...การพัฒนาองค์ความรู้มันยังดำเนินไปไม่เร็วเท่าปัจจุบัน ดังนั้นสิ่งที่ผู้ใหญ่เรียนรู้มาจากประสบการณ์ทั้งชีวิต จึงไม่เก่าเกินไปที่จะเอาไปสอนลูกหลาน... แต่กลับกัน พอย่างเข้าศตวรรษที่ 21 องค์ความรู้มันเกิดขึ้นมาใหม่และพัฒนาไปไวมาก ประสบการณ์มากมายของผู้ใหญ่จึงเก่าเกินไปที่จะเอามาใช้ในโลกยุคนี้

แม่ : แต่เรื่องมารยาท การใช้ชีวิต มันคงไม่เก่าเกินไปที่จะเอามาสอนหรอกนะ เพราะยังไงเรื่องเหล่านี้ก็ไม่ขึ้นกับยุคสมัย

บอนจัง : เรื่องมารยาทนั้นอาจจะใช่ แต่ก็ต้องยอมรับว่าในเรื่องขององค์ความรู้ ผู้ใหญ่ยุคก่อนแทบไม่สามารถสอนอะไร หรือตอบคำถามใดๆ ของเด็กยุคนี้ได้เลย พอเด็กเริ่มรู้สึกว่าผู้ใหญ่คนนี้ตามโลกไม่ทัน ไม่สามารถช่วยไขข้อข้องใจง่ายๆ ที่เพื่อนของเขายังรู้ได้ เด็กก็จะเริ่มรู้สึกว่าตัวเขานั้นรู้เยอะกว่าผู้ใหญ่คนนี้ในบางด้าน พอเหตุการณ์แบบนี้สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็จะสิ้นความเคารพในตัวผู้ใหญ่คนนั้น และเลิกเชื่อฟังไป

แม่ : แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ แม่น่ะแก่เกินกว่าที่จะเรียนรู้อะไรใหม่ๆ แล้ว.... เวลาที่จะเรียนรู้ก็ไม่มี

บอนจัง : ไม่สายหรอก ผมเห็นเหล่าผู้ใหญ่ในที่ทำงาน อายุเฉียด 60 กันแล้วเขาก็ยังตามโลกทัน ยังใช้อินเตอร์เน็ต อุปกรณ์สื่อสารต่างๆ ติดต่อ มีสังคมกับคนรุ่นราวเดียวกัน และเรียนรู้ความเป็นไปของโลกได้เลย

แม่ : แล้วแม่จะเอาเวลาจากไหนไปนั่งอ่าน นั่งทำอะไรแบบนั้นล่ะ ลูกก็รู้ว่าแม่ก็ทำงานทั้งวัน?

บอนจัง : เวลาที่แม่เฝ้าร้าน ช่วงที่ลูกค้าไม่ได้เข้ามา.... ผมเห็นแม่ก็นั่งเหม่ออยู่เฉยๆ หนังสือพิมพ์ก็ไม่ได้อ่าน... ผมว่าถ้าแม่หัดใช้อุปกรณ์เหล่านี้เอามาติดต่อคุยกับเพื่อนเก่าๆ ของแม่... กับเหล่าคุณน้าบ้าง หรือบางทีก็หาเรื่องราวที่แม่สนใจอ่านไปเรื่อยบ้าง มันก็จะช่วยทำให้แม่ไม่เบื่อ ไม่เหนื่อย แล้วก็ทำให้แม่ตามโลกทันด้วยนา

แม่ : อืม... งั้นเอ็งก็ไปซื้อมือถือ หรืออะไรดีๆ แพงๆ ให้แม่ลองใช้สิ.... แม่เคยพูดแบบนี้ไปแล้ว แต่ไอ้บีมันไม่เห็นจะยอมซื้อให้แม่เลย

บอนจัง : พี่บีเค้าคงกลัวว่า ถ้าซื้อมือถือราคา 15,000 มาให้... แม่ก็คงจะใช้ได้แค่ 3,000 น่ะสิครับ...

แม่ : เดี๋ยวเถอะ! (ตบตี) แล้วทีไอ้พาธล่ะ! ของแพงแค่ไหนพวกแกก็ยังซื้อให้ได้เลย

บอนจัง : มันต่างกันนะแม่ พาธมันกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ กระตือรือร้นที่จะใช้คุณสมบัติทั้งหมดของสิ่งที่เราซื้อให้ได้คุ้ม แต่แม่ไม่ได้แสดงให้เราเห็นถึงความกระตือรือร้นแบบนั้น เราถึงไม่กล้าซื้อให้

แม่ : เชอะะะะ! แม่ก็ไม่ได้อยากใช้หรอก~!

บอนจัง : แต่บางที การไม่ใช้สิ่งเหล่านี้ก็อาจจะดีก็ได้นะแม่ เพราะการไล่ตามโลกยุคนี้ให้ทัน มันก็เหมือนการเข้าไปในโลกที่ปิดตาย เข้าไปแล้วจะกลับออกมาไม่ได้อีก... คนเค้าถึงติดกันงอมแงม บางทีการที่แม่ไม่ได้หลงเข้าไป มันก็อาจจะดีอยู่แล้ว

แม่ : อะไรของเมิงงง! ตกลงอยากจะให้แม่ใช้หรือไม่อยากกันแน่?

บอนจัง : ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแบบไหนมันจะดีกว่า แบบไหนที่แม่คิดว่าเป็นแล้วจะมีความสุข ก็แบบนั้นแหละครับ แฮๆ

Comment

Comment:

Tweet


University students naturally have an opportunity to choose. They ought not to complete academic essays if they don't want to do that. Now it is real to buy essay term paper whenever you want.
#2 by someone write my paper (31.184.238.73) At 2013-08-25 15:07,
You are desperate and have no idea how to create your <a href="http://perfectwritings.com">Economics Essay</a>, order it from the most trustful organization and you will never regret.
#1 by CandaceDean29 (31.184.238.73) At 2013-08-23 09:00,