วันอาทิตย์ก่อน พาเพื่อนคนหนึ่ง ชื่อนาย บ. นามสมมติ ไปเป็นเหยื่อสังเวยที่ร้านเกมของพี่รูกี้.....
วันอาทิตย์นี้ ก็พาเพื่อนอีกคนหนึ่ง ที่ชื่อนางสาว ป. นามสมมติ ไปเป็นเหยือสังเวนที่ร้านเกมดังกล่าวอีกครา
....................................................................................................................
หลังจากใช้เวลาตามหาเจ้าของให้เครื่อง DSL ที่ได้เป็นรางวัลจากการแข่งขันในงาน VBK อยู่นาน สุดท้ายผมก็ได้ตัดสินใจยกให้กับเพื่อนที่รู้จักกันมานานที่สุดอย่าง ป. ซึ่งก็ดีใจแหละที่คนที่ได้ยกให้กับเขา
และหวังว่าเธอจะเอนจอยกับมันไปอีกนาน หวังว่านะ
เป็นเวลา 1 ปีกับอีก 4 เดือน...นับจากวันที่ผมได้เจอกับเธอครั้งสุดท้าย... ทว่าวันนี้ ผมก็ได้นัดเจอกับเพื่อน ป. ที่ดิจิตอลเกทเวย์ นัดกัน 11.30 น.... แต่เพื่อน ป. ก็มาสายไปครึ่งชั่วโมง... เอิ่มมม ไม่ได้โกรธอะไรแม้แต่นิดเดียวนะ เพราะปกติเวลานัดใคร ผมมักได้เป็นฝ่ายรอทีละ 1-2 ชั่วโมงทุกที ดังนั้นแค่ครึ่งชั่วโมงนี่จิ๊บจ๊อยมาก ไม่ต้องกังวลหรอก ฮาๆ
พอ ป. มาถึงเราก็เดินขึ้นไปไปยังด้านบนห้างกัน ก็ไปหาที่นั่งแกะและส่งมอบของตามที่ตกลงให้แก่กัน ผมก็ยื่น DSL ให้เค้า แล้วเค้าก็มอบของขวัญวันเกิดในวาระที่ผ่านมาให้กับผม ถึงแม้จะเป็นเพียงหนังสือเล็กๆ เล่มหนึ่ง แต่เนื้อหาของมัน และข้อความที่เขียนไว้ที่หน้าแรกของหนังสือ ก็ทำให้เจ้าหนังสือเล่มนี้มีความสำคัญกับผมมาก และก็ดีใจที่ได้รับมาเช่นกันนะ
หลังส่งมอบของให้กันแล้ว เราก็เดินเข้าไปที่ร้านของพี่รูกี้ เพื่อซื้อ Flash Cart สำหรับเล่น Rom แล้วก็ติดแผ่นกันรอยให้กับเครื่องด้วย เบ็ดเสร็จใช้เงินไป 400 บาท... ก็น้อยกว่าที่คิดในระดับหนึ่งเลยทีเดียว
จากนั้น เราก็ออกจากตึกดังกล่าว และเคลื่อนย้ายไปที่เซนทรัลเวิร์ลกัน ตอนแรกก็เดินหาร้านกินอยู่นาน ผมก็เกี่ยงให้ ป.เลือก ส่วน ป.ก็เกี่ยงให้ผมเลือก แต่พอผมจะเลือกอะไร ก็มักเป็นสิ่งที่ ป.ไม่กินทุกที ฮาๆๆ ก็เลยต้องเดินวนรอบห้างกันอยู่นาน สุดท้ายก็ไปลงเอยที่ร้านอาหารญี่ปุ่น K.O.!! Tenpan ก็ซัดพิซซ่ามิโซะกับแกงกะหรี่ไปคนละจาน อิ่มดีนะ
หลังทานอาหารกันเสร็จ ก็นั่งคุยกันอยู่นาน เกี่ยวกับเรื่องของอนาคต การทำงาน การใช้ชีวิตในภายภาคหน้า มีแต่เรื่องซีเรียสจริงจังทั้งนั้นเลย แต่ก็เป็นปกติธรรมดาของคนที่พึ่งเรียนจบใหม่ๆ กับคนที่เรียนใกล้จบล่ะนะ
นั่งเม้าท์กันเสร็จ ก็ไปร้านการ์ตูน แล้วก็พา ป.ไปดู Center Point ใหม่ ซึ่งมันก็ไม่ค่อยมีอะไรให้พูดถึงมากนัก จากนั้นก็ไปยืนดูหนังสือที่คิโนะด้วยกัน ก็เห็น Story Ultimania ของ FFXI วางอยู่บนหิ้ง อยากจะซื้ออยู่หรอก แต่ ป. ทักว่าซื้อไปแล้วอ่านออกเหรอ.... นั่นสินะ...ซื้อไปแล้วก็คงได้แต่เอาไปดม ว่าแล้วก็วางกลับขึ้นหิ้งดีกว่า
ออกจากคิโนะแล้ว ก็ไปส่ง ป. ขึ้นรถเมลล์.... แล้วก็ยืนดูรถมันค่อยๆ วิ่งผ่านหน้าไป... นี่ก็เป็นการเจอกันครั้งแรกในรอบ 16 เดือนแหละนะ ไม่รู้ว่าอีกกี่เดือนจะได้เจอกันอีก.... พอพูดแบบนี้แล้วมันก็ฟังดูเศร๊าเศร้า...
จากนั้นผมก็เดินทางกลับถิ่นฐาน MBK ไปทำความเคารพกับ ดร.ช แล้วก็เจอพี่ อ. กับ พี่ ช. ก็ยืนเม้าท์แตกเรื่องทั่วไป จนกระทั่งถึง 2 ทุ่ม... แล้วก็ค่อยแยกย้ายกันกลับบ้านตามแบบแผนธรรมเนียมอันดีงาม
เป็นอันว่าวันอาทิตย์ที่แสนจะธรรมดา (แต่แอบมีความหมาย) ของบอนๆ ก็จบไปอีกหนึ่งวัน
