*แปลจากข้อมูลจริงในเกมนะครับ

จดหมายถึงผู้สัญจร

พูลาเนียที่รัก

การตรวจสอบอย่างละเอียดและการมานะพยายามแปลเอกสารที่เธอส่งให้ฉันเมื่อสองสัปดาห์ก่อนได้เสร็จสิ้นลงแล้ว ฉันจะรีบส่งผลสรุปกลับไปให้เธอโดยเร็วที่สุด เอกสารปริศนานี้คาดว่าคงถูกเขียนขึ้นตั้งแต่ครั้งโบราณกาล มันได้สร้างความลำบากเล็กน้อยให้กับผู้แปลที่มีสายตาเฉียบคมอย่างฉัน

เอกสารฉบับนั้นไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าบันทึกประจำวันของช่างประดิษฐ์อาวุธในสมัยโบราณ ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องในบันทึกจะเป็นเรื่องจริงหรือเป็นเพียงแค่นิยาย แต่ฉันสงสัยว่าน่าจะเป็นอย่างหลัง

ฉันจะกลั้นใจรอการกลับมาของเธออย่างช้าๆ โอกาสหน้าขอให้เธอนำอะไรที่ท้าทายกว่านี้มาให้ฉันก็ได้ ฉันคาดหวังเช่นนั้นอยู่เสมอ

ยอดรักของเธอ

ฟาร์ริสเตอร์ นักโบราณคดี

บันทึกแผนการ 1

12/24/27

มีคำขอจากลูกค้า อยากให้ช่วยประดิษฐ์สิ่งที่สามารถล้มอสูรกาย...หรือว่าปิศาจ...หรือว่า !&c (ช่างมันเถอะ) ฉันคงไม่คิดที่จะถามเขาว่าเขาต้องการมันไปปราบตัวอะไร เพราะนั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ

ไม่ใช่ว่าสิ่งประดิษฐ์จะเป็นอย่างไรก็ได้ ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการ ฉันก็ต้องสร้างมันในรูปแบบที่เป็นสมัยนิยม และมีเสน่ห์พอที่จะกระตุ้นความละโมบของลูกค้าได้ บางที...ฉันอาจต้องสร้างมันในรูปแบบของหีบกล่อง

19/26/27

โปรโตไทป์เสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันแอบสร้างมันอย่างลับๆโดยไม่ให้ผู้ช่วยของฉันรู้ ทันทีที่เขาได้เห็นมันเขาก็ช็อคและตกอยู่ในความตื่นตะลึงในทันที ตอนนี้ฉันจึงเหลือเพียงแค่การคิดวิธีโจมตีแบบเท่ห์ๆให้มันเท่านั้น

บันทึกแผนการ 2

29/26/27

ส่งงานเรียบร้อย

1/27/27

ได้รับการต่อว่าจากลูกค้า แท้จริงแล้วเป้าหมายที่เขาจะเอาไปสู้ด้วยนั้นคือมังกรที่ทรงพลัง แล้วทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ละเฟ้ย! ช่างเถอะยังไงฉันก็ว่าอะไรลูกค้าไม่ได้อยู่แล้ว ท่ามกลางเข่าที่งอและคอที่ตกด้วยความผิดหวังและอ่อนล้า ฉันต้องบวกค่าต้นทุนสินค้าและค่าใช้จ่ายเพิ่มลงไปในบัญชี สำหรับการที่ต้องคืนเงินให้ลูกค้า

ฉันจะไม่มีวันลืมเหตุการณ์ครั้งนี้อย่างเด็ดขาด

5/27/27

ทำอย่างไรถึงจะสามารถเอาชนะสิ่งที่ไม่สามารถเอาชนะได้ๆ?

ฉันคิดว่า...มืดแปดด้าน

บันทึกแผนการ 3

6/28/27

ร้อน...ร้อนจนแทบทนไม่ได้ ฉันว่าฤดูนี้เป็นฤดูที่ไม่น่าอยู่ที่สุด ท่ามกลางสภาพเช่นนั้น ฉันได้คิดค้นแผนสำหรับโปรเจคท์ใหม่ขึ้นมาได้ ถ้าเราไม่รู้กำลังของศัตรู สิ่งแรกที่เราต้องทำก็คือการตรวจสอบศัตรู เราถึงจะได้รับพลังที่จำในการกำจัดศัตรูมา ใช่แล้ว! อาวุธของฉันจะต้องเป็นสิ่งที่เรียนรู้และเติบโตได้!

16/29/27

เริ่มขึ้นโครงร่างของสิ่งประดิษฐ์ชิ้นใหม่ แท้จริงแล้วต้องบอกว่าฉันไม่ได้สร้างมันด้วยตัวของฉันเอง ฉันจะสร้างมันให้มีชีวิต และทุกสิ่งมีชีวิตก็ต้องมีแม่ ตัวแม่นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันกำลังจะสร้างต่อไป

14/30/27

สร้างตัวแม่เสร็จเรียบร้อยมันกำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆเพื่อที่จะออกลูกออกหลานต่อไป ทุกๆวันเธอจะให้กำเนิดตัวอ่อนของอาวุธเล็กๆ ตัวของพวกมันเองจะมีรูปเป็นหีบกล่องเหมือนแม่ของมันไม่มีผิด นี่ก็เหมือนกับการวางไข่ คนที่มาเห็นจะต้องเป็นบ้าแน่ๆแต่มันก็ดูน่าหลงใหลทีเดียว ในไม่ช้าห้องทดลองของฉันคงจะเต็มไปด้วยเจ้าหีบกล่องพวกนี้ สงสัยว่าฉันต้องนำพวกมันไปเก็บบ้างซะแล้ว

บันทึกแผนการ 4

29/30/27

และแล้วฉันก็ได้ดูการต่อสู้ที่เกิดขึ้นระหว่างสิ่งประดิษฐ์ของฉันกับศัตรูผ่านคริสตัลที่ผนึกอยู่ในร่างของเหล่าเจ้าพวกหีบกล่องตัวหนึ่ง ต้องบอกว่ามันเป็นมังกรที่มีขนาดใหญ่เหลือเชื่ออย่างแท้จริง! แม้ว่าการโจมตีของสิ่งประดิษฐ์ของฉันจะเป็นของจริง แต่เจ้าสิ่งมีชีวิตตัวนี้ก็ไม่ได้ด้อยกว่ามันเลย ฉันตัวสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นและครุ่นคิดว่าจะต้องรอคอยการเติบโตของมันอีกนานแค่ไหนก่อนที่จะให้มันไปแสดงความสามารถที่แท้จริงในเดธแมตช์นี้

1/31/27

ได้รับการต่อว่าจากลูกค้า แกกล้าปล่อยให้เจ้าตัวที่แพ้แล้วหนีไปได้อย่างไร? อะไรทำนองนั้น ฉันเรียบเรียงคำพูดอธิบายให้เขาฟังว่าเวลาเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเรียนรู้วิธีที่จะเอาชนะมันได้ ลูกค้าของฉันฟังแล้วก็รู้สึกเหมือนได้ยินตลกร้าย เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟทันที ช่างเป็นคนที่ไม่มีเหตุผลเลย แย่จริงๆ!

ฉันรู้สึกขมขื่นกับเหตุการณ์นี้มาก ฉันจึงถอนตัวจากงานนี้ ทว่าตอนที่ชั้นได้ย่องลงไปที่ห้องใต้ดินของลูกค้านั่นเองฉันก็ได้พบเจ้าตัวแม่ที่ยังอ่อนวัยอยู่ที่นั่น อีกไม่กี่ปีเขาจะต้องประหลาดใจแน่

5/31/27

ฉันไม่รู้ว่าเจ้า Mark XII หายไปไหน? ทั้งคริสตัลที่ใช้สอดแนมและเครื่องส่งสัญญาณต่างก็พังไปในการต่อสู้แล้ว ฉันได้แต่คาดการณ์ว่ามันคงจะหนีไปกบดานอยู่ในที่ๆมีมิสท์หนาแน่น เพื่อที่มิสท์จะได้ช่วยทำให้มันเติบโตได้ต่อไป ฉันหวังว่ามันคงจะโชคดี!

(นี่เป็นบันทึกสุดท้าย)