ระหว่างสิ่งที่ถูกต้อง กับ สิ่งที่เหมาะสม

สิ่งที่ถูกต้อง ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นสิ่งที่เหมาะสมต่อการปฏิบัติจริงในสังคมเสมอไป

สิ่งที่เหมาะสมที่จะปฏิบัติจริงในสังคม ก็ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป

แล้วเราจะรู้ได้อย่างไร ว่าอะไรคือสิ่งที่ถูกต้อง

แล้วเราจะรู้ได้อย่างไร ว่าสิ่งที่คนในสังคมยอมรับคือสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่

แล้วเราจะรู้ได้อย่างไร ว่าระหว่างสิ่งที่ถูกต้อง กับ สิ่งที่เหมาะสม เราควรจะทำสิ่งไหน?

อะไรคือตัวที่จะมาตัดสิน ถูก ผิด...

ใจ?

ตลกน่ะ....เข็มทิศแห่งจริยธรรมภายในจิตใจของแต่ละคนมันตรงกันที่ไหน

สิ่งที่มีคนบอกว่ามันถูก ก็ย่อมจะมีคนอีกคนที่บอกว่ามันผิด

ใจ ใช้ตัดสินถูกผิดไม่ได้ ใช้แต่สั่งให้เราทำไปตามสัญชาตญาณ ความอยาก ตัณหาของตัวเองได้เท่านั้น

.

บางครั้งก็เหงา...

บางครั้งก็สงสัย...

ว่าทำไมผมถึงชอบคิดอะไรพิเรนๆ ไม่เหมือนชาวบ้านเค้า

หลายเรื่องที่คนส่วนใหญ่ปฏิบัติ ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่ามันถูก แต่ผมกลับยันหัวชนฝาว่ามันผิด

หลายครั้งที่ถูกหาว่าประหลาด หลายครั้งที่ถูกหาว่าไม่ยอมปรับตัวเข้าสังคม

หลายครั้งที่ถูกหาว่าหัวแข็ง หลายครั้งที่ต้องเสียใจจากบรรดาคำพูดเหล่านี้

ก็แค่อยากจะทำในสิ่งที่ตัวเองเชื่อว่ามันถูก...แม้ว่าจะต้องแตกต่างจากคนอื่นก็ตาม

.

บางครั้งก็ฝัน

ฝันว่ายืนอยู่ท่ามกลาง 3 แยก

ทางที่ตนเองมาคือทางที่ว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดอยู่

ทางอีกทางหนึ่ง เป็นทางที่เพื่อนๆทุกคนกวักมือเรียกอยู่

ทางสุดท้าย เป็นทางที่วางเปล่า แต่มีพระพุทธรูป 8 องค์ตั้งตระหง่านอยู่...

ครับ.....อย่าว่าแต่คุณงงเลย ผมเองก็งงครับว่าทำไมต้องเป็นพระพุทธรูป และทำไมต้อง 8 องค์...

เรื่องนั้นช่างมันเถอะ...แต่ว่า...ทางไหนล่ะ คือทางที่ผมควรจะก้าวเดินไป

คำตอบของตัวเอง ก็คงต้องหาด้วยตัวเอง

หวังว่าจะหาคำตอบนี้ได้ ซักวัน...

.

เบื่อ...

เบื่อ...ที่จะต้องใช้ชีวิตไปกับการเสแสร้ง ให้เข้ากับสังคม

เบื่อ...ที่จะต้องใช้ชีวิตกับคนกลุ่มใหญ่ที่คิดเห็นตรงกันข้ามกัน

.

บางครั้ง

บางครั้ง...ก็ดีใจที่เจอคนที่คิดเห็นตรงกัน ตัดสินอะไรได้ออกมาคล้ายๆกัน

บางครั้ง....ก็สงสัย ว่าคนที่คิดเห็นตรงกับเรานั้น การกระทำนั้นเป็นตัวตนจริงๆของเค้ารึเปล่า

บางครั้ง...ก็อยากจะขอโทษ ขอโทษที่ไม่ได้ใส่ใจ ไม่ได้ตอบแทนคนที่เค้าแคร์เรา ดีกับเรา

อยากจะขอบคุณ ขอบคุณ แตง กับ ตาล มาก แล้วก็ขอโทษด้วย ที่ไม่ค่อยได้คุย ไม่ค่อยได้เอาใจเทคแคร์พวกเธอเลยในช่วงเวลาที่ได้สนิทกัน

พึ่งจะเข้าใจ ว่าพวกแกดีกับเราแค่ไหน พึ่งจะเข้าใจ ว่าพวกแกสำคัญกับเรามากแค่ไหน ก็ตอนที่ขาดพวกแกไปนั่นแหละ

คิดถึง และรักแกทั้งสองคนมาก

เราเสียใจ หากเราได้ทำดีกับแกทั้งสองคนน้อยเกินไป

หวังว่าจะได้เจอกันใหม่ เฮฮาร่วมกันใหม่ ยิ้มด้วยกันใหม่

ซักวันหนึ่ง...