ไสยศาสตร์.....มีจริง......
ขึ้นต้นมาแบบนี้ หลายคนคงกำลังสงสัยกันว่า ไอ้บ้าบอนมันกำลังจะมามุขไหนอีก มันไปโดนใครเล่นของใส่มาหรือเปล่า หรือมันไปเล่นของใส่ใครที่ไหน...
แต่ความเป็นจริงแล้ว เรื่องที่ผมจะพูดในวันนี้ ไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับหัวข้อเท่าไหร่นัก...
สืบเนื่องจากคราวก่อนที่นักหวดลูกสเตเปิ้ลมือวางอันดับ1ของออลไฟนอลเคยพูดพลางยักไหล่แถมด้วยเอาขาซ้ายพาดโต๊ะไว้ว่า อีกไม่นานเค้าจะแขวนไม้กอล์ฟแล้ว หากแต่ว่าเค้ายังกระหายความสำเร็จในบางอย่างอยู่อีกนิดหน่อยเท่านั้น หากเขาสามารถดับกระหายในความสำเร็จได้แล้ว เค้าก็จะแขวนไม้กอล์ฟพร้อมกับเอาลูกกอล์ฟไปโยนโถส้วมแล้วกดชักโครกทิ้งทันที...
กาลเวลาผ่านไป จนปิศาจหักหวดจากโลกันต์ ก็ได้รับการชักชวนเข้าร่วมการแข่งขันชิงถ้วยเลเวล 3 ซึ่งจัดขึ้นในช่วงบ่ายถึงเย็นของทุกวัน
ในวันแรกที่บอนเข้าร่วมการแข่งขัน ด้วยความเอ๊กไซท์จัด ตื่นเต้น เนื่องด้วยจากการที่เค้าไม่เคยเล่นกับพวกฝีมือระดับเทวดาพร้อมกันหลายๆคนมากขนาดนี้มาก่อน ทำให้เค้าตั้งอกตั้งใจเล่นอย่างผิดปกติเหนือมนุษย์เดินดิน เค้าจึงคว้าถ้วยทองมาได้2ถ้วย ถ้วยทองแดงอีก1ถ้วย จากการแข่งขัน 4แมตช์
ทว่า...หลังจากวันนั้นมา สมรรถภาพในการสอยเหรียญทองของบอนก็เสื่อมลงเหมือนพลิกฝ่าเท้า บอนที่เข้าแข่งชิงถ้วยเลเวล 3 ทุกวัน แทบจะไม่ได้แตะถ้วยทองอีกเลย...
เกจินักหวดลูกสเตเปิ้ลหลายสถาบันสันนิษฐานตรงพ้องต้องกันว่า สาเหตุที่บอนไม่สามารถชิงเอาถ้วยทองระดับ3มาได้นั้น เป็นเพราะอะดรีนาลีนในร่างกายของเค้านั้นไม่ยอมหลั่งออกมาระหว่างที่เค้าเล่น จึงทำให้สมรรถภาพทางการหวดของเค้าตกลงไป30% พูดอีกนัยก็คือ เค้าเบื่อและไม่สนุกกับการเล่นที่ถ้าตั้งใจเล่นแล้วก็จะสามารถพิชิตชัยได้มาอย่างง่ายดายนั่นเอง
ถึงกระนั้นเค้าก็ฟลุ๊กได้ถ้วยทองเพิ่มมาอีก 1ถ้วยแบบฟลุ๊คๆ เพราะเจอกับคู่ต่อสู้ที่มีฝีมือด้อยกว่าแทบทั้งห้องอยู่ครั้งนึง
จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาจนถึงวันที่ 16 เมษายน...บอนในตอนนี้มีถ้วยทองเลเวล3ประดับตู้โชว์จากไม้โอ๊คส์ชั้นดีอยู่ที่บ้านเพียงแค่ 3 ถ้วยเท่านั้น เค้ายังต้องการอีก1ถ้วย จึงจะครบ 4 ถ้วย ซึ่งเป็นปริมาณที่เค้าถึงจะพอใจ
"เลข4 เป็นเลขนำโชคของผม" บอนเสริม
......
ในบ่ายของวันที่ 16 นั้น ห้องเลเวล3ก็ถูกตั้งขึ้นมาอย่างปกติ การแข่งขันในรอบแรกเริ่มขึ้น โดยมีตังเก็งเหรียญทองคือ Optima ปิศาจนักพัตต์ที่มีโอกาสพัตต์ลงกว่า 94%, lingnun เจ้าของแชมป์ PGT ผู้ทำปังย่าติดต่อกัน7หลุมในการแข่งขันล่าสุด , Tumpaidai โคตรเซียนเทวดาทางด้านการตียัดหลุมที่ทำโฮลอินวันมาแล้วกว่าร้อยครั้ง
การแข่งขันดำเนินไปเรื่อยๆ ในขณะที่คนอื่นก็เริ่มค่อยๆพลาดไปทีละหลุมสองหลุม แต่ Optima กับ lingnun กลับเล่นได้เข้าฟอร์มที่สุดยอดเช่นเคย
จบเกมด้วย Optima ที่ชนะเลิศไปด้วยสกอร์ -22 และ lingnun ที่ได้อันดับสองด้วยสกอร์ -21 ในขณะที่นายทำไปได้และบอนตกน้ำป๋อมแป๋มนับครั้งไม่ถ้วน เลยได้แค่ -17 เท่านั้น
หลังจบการแข่งขันในแมตช์แรกนั้น บอนอึดอัดและรู้สึกสังเวชใจในฟอร์มที่ห่วยแตกน่ากระทืบของตนเอง ถ้าคนเราสามารถกระทืบตัวเราเองได้มันคงกระทืบตัวมันเองจมดินไปแล้ว
บอนเดินกลับเข้าห้องพักนักกีฬาอย่างอิดโรย นั่งพักสงบนิ่งอย่างเดียวดายอยู่ที่มุมห้อง จะด้วยอารมณ์ชั่ววูบหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่บอนก็ได้ประกาศก้องกับฟ้าดินไปว่า"หากการแข่งขันครั้งต่อไป ตรู(ข้า)ได้ถ้วยทองเลเวล3มาอีกถ้วย จนเป็น4ถ้วยพอดี ตรู(ข้า)จะเลิกหวดลูกสเตเปิ้ลทันที ขอให้ฟ้าดินเป็นพยาน อาเมร...."
บอนตระเตรียมข้าวของที่จำเป็นต้องใช้ในการออกรบตามปกติ กล้วยหนึ่งหวี กระทิงแดง3ขวด ลูกข่าง4อัน..."โอเช ครบ" เขาพึมพำกับตัวเอง
เมื่อทุกคนพร้อมแล้ว การแข่งขันกอล์ฟลีกระดับถ้วยเลเวล 3 แมตช์ที่สอง ประจำวันที่ 16 เมษายน จีงเริ่มต้นขึ้นทันที
ทันทีที่เริ่มเกมมาได้5วินาที ในขณะที่เครื่องบางคนยังโหลดไม่เสร็จ บางคนกำลังเล็งลายอยู่ บางคนกำลังทำธุระอยู่ในสุขาอย่างมีความสุขอยู่ บางคนแอบหลับคาคอมอยู่ แต่บอนกลับแร่ดยิงมุขออกไปทันที!!!!!!!!!!!
".........ใครเก้ง OwO!!!!!!!!!..เห็นนะเว้ย.....!?"
....................
........................
...................
.....................!@#$%^&*@#$%^&*
TTTwwwwwTTT
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องเลเวล3 ไม่มีคำตอบรับใดๆจากสมาชิกที่ร่วมตีอยู่ แน่นอนครับ มันแป้กรับประทาน..... TwT
"เอาวะ แป้กก็แป้ก ชินแล้วเฟ้ย" เขาพูดกับตัวเองในสภาพคลับคล้ายคนเสียสติ
จากนั้น บอนก็หวดช๊อต approach ออกไปแบบมั่วๆ ตีแบบเผื่อนิดนึงตามแรงลม.....บอนเองก็ไม่ได้คิดอะไร ตัวเค้าเองรู้อยู่แก่ใจว่าลูกทะกี้เค้าหลับหูหลับตาตีมั่วๆไป...แต่แล้วก็มีเสียงประหลาดดังขึ้น
ตุ๊บ.....ตุ๊บ....
เก๊งงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!
!@#$%^&*#$% เฮ้ย ! พระเจ้าช่วยกล้วยทอดโฮ้วจอร์จมันทอดยากกกกกส์ =w=" นี่มันชิบอินอีเก้ง184หลาในตำนานนี่หว่า!!!!!!!!!!!.....!@#$%^&
และแล้วบอนก็ออกนำตั้งแต่หลุมหนึ่งอย่างงดงาม
บอนขึ้นนำไปเรื่อยๆ เค้าตีตั้งแต่หลุม1ถึงหลุม6โดยไม่พลาดเลย จนกระทั่งปัญหามาเกิดขึ้นเมื่อเค้ามาถึงหลุม 7
"เวงละสิ แค่โทไม่ติดแค่นี้ ทำไมไม่ออนกรีนฟะ สายก็ว่างนี่หว่า ดันโทไม่ติด เชลียร์เอ้ย TwT"คนบ้าคนนึง บ่นอะไรตามภาษาคนแก่กับตัวเค้าเอง
บอนที่กำลังเสียใจเนื่องจากโทไม่ติด ตึงตีมั่วๆไป บอกว่าหลับตาตีก็คงถูก กะแรงไปมั่วๆ กดไปมั่วๆ ไม่ได้ดูอะไรเลย....
ตัวเค้าเอง ยังเบือนหน้าออกจากหลุม ไม่สนใจจะมองลูกที่ตัวเค้าเองตีไปซะด้วยซ้ำ
....แต่แล้ว ดั่งฟ้ากลั่นแกล้ง เสียงประหลาดที่คราวนี้ไม่เหมือนเดิม ก็ดังขึ้นอีกครั้ง "=w= อะไรอีกฟะ"
...........สวบ..............
..........เก๊ง!!!!!!!!!!!!!!!!! !@#$%^&*
"........นี่มัน.....ชิบอิน... บีมอิมแพคอีเก้ง(ในตำนาน)......นี่หว่า" =w= เป็นไปได้ยังไงกัน อะไรมันจะฟลุ๊คขนาดนี้ เป็นไปได้ยังงาย!@#$%^&
ไอ้บอน เริ่มสับสนในตัวเอง และคำถามที่บอนไม่อยากจะคิด มันก็ผุดขึ้นมาในโสตประสาทของเขา ตกลงแล้ว ฟ้าดินไม่อยากให้มันเล่นปังย่า จริงหรือ(ฟะ)...
บอนเล่นต่อไป เค้ามาสะดุดและพลาดครั้งแรกในหลุม10 เค้าพัตต์10กว่าหลาพลาดไปอย่างน่าเสียดาย นั่นเป็นการพลาดครั้งแรกในแมตช์นั้น
หลุม 12 ซึ่งเป็นหลุมที่เก็บอีเก้งยากที่สุดในบรรดาอีเก้งทั้ง4หลุมของด่านบลูลากูนก็มาถึง แต่ด้วยความว่าที่ว่าบอนมากับพระ พระอยู่ข้างบอนซะอย่าง ยากแค่ไหนก็ไปถึง - -' ทำให้บอนสามารถกดคอบร้าท๊อปสปิน ต่อด้วยโทมาฮอค และเก็บอีเก้งได้อย่างงดาม lol~
หลุม15 ถึงลมก็จะต้าน 8 แต่บอนก็ยังมั่นใจว่าพระอยู่ข้างตัวเค้าเอง ไม่มีคำว่าพลาดอยู่แล้ว บอนยิงซูเปอร์โทมาฮอคข้ามน้ำข้ามทะเลกว่า270หลา ไปจอดหน้าหลุมเล็กน้อย และเก็บอัลบาทรอสอย่างง่ายดาย
หลังจากนั้นเค้าก็ตีไม่พลาดเลย และจบการตี 18หลุมด้วย สกอร์ -23 และ คะแนน 1386 ปัง....
"ซวยล่ะสิ อย่างงี้ตรู(ข้า) ก็ต้องเลิกเล่นปังย่าสิฟะ ซวยตรูแล้วสิ เฮ้ย! ไอ้ Optima ช่วยๆตีดีๆเอาแบบผีเข้า ซัดโฮลซัดเก้งเยอะๆหน่อยสิฟะ ช่วยตรูหน่อยยยยยยเด้ TwT"
Optima ที่ตีตามบอนมาเป็นอันดับที่สองตั้งแต่หลุมแรกๆ ปิดสกอร์ลงด้วยสกอร์ -22....
................
..............
........................(อึ้ง แดร๊ก)
และแล้วการแข่งขันก็จบลง
ไอ้บอนรับประทานถ้วยทอง.....พร้อมกับการที่มันต้องรับผิดชอบในสิ่งที่มันพูดไปว่า..."หากการแข่งขันครั้งต่อไป ตรู(ข้า)ได้ถ้วยทองเลเวล3มาอีกถ้วย จนเป็น4ถ้วยพอดี ตรู(ข้า)จะเลิกหวดลูกสเตเปิ้ลทันที ขอให้ฟ้าดินเป็นพยาน อาเมร...."
.............................
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "ไสยศาสตร์...มีจริง...."
และ นักหวดลูกสเตเปิ้ลมือวางอันดับ1ของออลไฟนอล ก็ต้องจบชีวิตการหวดของตัวเอง ด้วยเรื่องงี่เง่าๆแบบนี้แล....
........................
"อาเมร.....ตรูจะไม่เล่นกับฟ้าดินซี้ซั้วแบบนี้เป็นครั้งที่สองอีกแล้ว" บอนเสริม พลางยักไหล่และขมวดคิ้ว ="=
รูปส่งท้าย ทำเนื่องในโอกาสอำลาปังย่า -> http://img.photobucket.com/albums/v231/bonff/PE.jpg
