วันนี้ ไปงานแต่งงานพี่ชายแท้ๆ มา....

รู้สึกเพลียมาก เพราะต้องตื่นเช้า และต้องวิ่งวุ่นทั้งวัน

เราแบ่งงานเป็น 2 ช่วงคือ ช่วงเช้าคือพิธีหมั้น แล้วกินเลี้ยงกันตอนเย็น

ตอนเช้าครับ...

สเต็บแรก แห่ขันหมากครับ.... โคตรทรมานแขนครับ... ต้องแบกของหนักๆ กันไว้ แล้วก็ได้บ่นกันทุกคน ตัวผมเองก็แบกถาดส้มไป ช่วงที่ยกขึ้นมาแรกๆ มันก็เบาอยู่หรอกครับ แต่ตอนแบกไปสัก 10 นาที เหงื่อจะเริ่มไหล แล้วแขนมันจะเริ่มปวดขึ้นมาทีละนิดๆ

สเต็บสองครับ ด่านประตูเงินประตูทอง.... นี่มันพิธีเล่นซ่อนแอบเพื่อตามหาเจ้าสาว พร้อมจ่ายเงินผ่านทางชัดๆ

สเต็บสามครับ.... เข้าสู่พิธีการหมั้น เถ้าแก่ของทั้งสองฝ่ายก็พูดกันไปตามเรื่องตามราว พ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายก็ให้โอวาทกันไป เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็โชว์วิชาเดี่ยวไมโครโฟน ซึ่งผมภูมิใจที่พี่ชายผมทำเอาผู้ชมน้ำตาคลอกันได้เลยทีเดียว

สเต็บสี่ กินโต๊ะจีนครับ อ่อ... อย่าลืมเรื่องการเก็บสินสอดทองหมั้นไปด้วย

จากนั้นก็พักยก ไปจนถึงพิธีฉลองตอนเย็น... ซึ่งผม & พี่สาว ก็ต้องอยู่หน้าเคาเตอร์ เป็นคนต้อนรับแขก แจกของชำร่วย ให้แขกลงทะเบียนและเขียนคำอวยพร

ดูอัลบั้มภาพแต่งงานแล้ว รู้สึกช๊อบชอบ...

แขก & ญาติของทั้งสองฝ่าย มากันมากพอสมควร

พี่ชายกับพี่สะใภ้คบกันมา 18 ปี.... โดยเริ่มคบกันมาตั้งแต่สมัยที่พวกเขาอยู่ ม.4

พี่สะใภ้จึงเป็นทั้งรักแรก และ (คงจะ) เป็นรักสุดท้ายของพี่ชายอีกเช่นกัน

ก่อนหน้าที่ทั้งสองจะเจอกัน พี่ชายเป็นมนุษย์โดดเรียน... ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไหร่ แต่พี่สะใภ้ก็ช่วยกระตุ้นไซโคให้พี่ชายขยันขันแข็ง ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำมาหากิน เพื่ออนาคตที่ไม่น้อยหน้าใคร

ก็ถือว่าเป็นเรื่องโชคดีมากๆ ที่ทั้งสองได้พบเจอกัน และมีัรักที่มั่นคงยืนยาวมาถึง 18 ปี เกินกว่าครึ่งชีวิตของทั้งคู่แล้ว

คิดไปแล้วก็อิจฉาตาร้อน....อะไรมันจะโชคดีกันได้แบบนี้ การที่คนเราจะพบเจอเนื้อคู่กันได้ตั้งแต่ ม.4 เป็นรักแรกของกันและกัน และก็คบกันยืนยาวมาได้เกือบ 20 ปี มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย

ตอนอยู่ภายในงาน พวกญาติๆ ก็ชอบมาแซวว่า "ต่อไปก็ถึงคิวของบอนแล้วสินะ.."

ผมก็ได้แต่ยิ้มแหะๆ แล้วตอบไปว่า "ยังแห้งอยู่เลยครับ" T3T

ชีวิตยังไม่สิ้น ก็ต้องดิ้นกันต่อไปน่อ.....

ป.ล. ทั้งสองเริ่มคบกันวันที่ 11 พ.ย. 2536..... วันนี้ครบรอบ 18 ปีของการคบกัน และก็เป็นวันแต่งงานด้วย